صالحی توضیح داد: این مسئله به ویژه در صنایع بزرگ و راهبردی مانند پتروپالایشگاهها نمایان خواهد داشت. جایی که سرمایهگذاریهای کلان و بلندمدت نیازمند اطمینان از بازگشت سرمایه هستند، اما در فضای اقتصادی فعلی، بخش خصوصی از ورود به این عرصهها هراس دارد و به جای آن، به فعالیتهای کمریسکتر و با بازده سریعتر روی میآورد.
عضو اتاق بازرگانی تهران گفت: این روند در نهایت به کاهش تولید داخلی، وابستگی بیشتر به واردات و از دست رفتن فرصتهای اشتغال و توسعه اقتصادی منجر میشود.
دبیرکل فدراسیون صادرات انرژی اظهار داشت: این سیستم ارزی سالهاست که در اقتصاد ایران وجود دارد و با وجود تمامی آسیبهای آن، همچنان ادامه دارد. هیچ اقتصاددانی که با اصول اولیه اقتصاد آشنا باشد، نمیتواند از این سیستم دفاع کند.
ارز چند نرخی یکی از عوامل اصلی ناکارآمدی اقتصادی است
صالحی افزود: ارز چند نرخی به عنوان یکی از عوامل اصلی ناکارآمدی اقتصادی شناخته میشود و پیامدهای آن در نابودی تولید داخلی و وابستگی بیشتر به واردات به وضوح دیده میشود. صادرکنندگان نیز از این وضعیت متضرر میشوند؛ زیرا مجبورند ارز حاصل از صادرات خود را با نرخهای پایینتری به سیستم بانکی وارد کنند، که این مسئله انگیزه تولید و صادرات را کاهش میدهد و در نهایت، به تضعیف رقابت در بازار منجر میشود.
وی ادامه داد: تداوم این وضعیت، خطر فروپاشی تولید داخلی و وابستگی کامل به واردات بسیار جدی است. این امر نه تنها به اقتصاد ملی آسیب میرساند، بلکه استقلال اقتصادی کشور را نیز به خطر میاندازد. برای جلوگیری از این روند نگرانکننده، اصلاحات اساسی در سیاستهای ارزی ضروری است.
عضو اتاق بازرگانی تهران بیان کرد: حرکت به سمت تکنرخی کردن ارز و ایجاد شفافیت بیشتر در بازار ارز، از جمله اقداماتی است که میتواند به ایجاد فضای رقابتی سالمتر و حمایت از تولید داخلی کمک کند؛ تنها با انجام این اصلاحات است که میتوان از پتانسیلهای اقتصادی کشور به نحو احسن استفاده کرد و از هدررفت منابع و فرصتها جلوگیری نمود.
صالحی گفت: به طور خلاصه ارز چند نرخی باعث ایجاد رانت و نابرابری در اقتصاد میشود، زیرا گروههای خاص با دسترسی به ارز ترجیحی و نیمایی، کالاهای خارجی را با قیمت پایینتری وارد کرده و به سود خود بهرهبرداری میکنند، در حالی که تولیدکنندگان داخلی قادر به رقابت نیستند.
وی ادامه داد: این وضعیت به تعطیلی کسبوکارهای داخلی و افزایش وابستگی به واردات منجر میشود. علاوه بر این، ارز چند نرخی به نوعی یارانه پنهان به کارگران خارجی تبدیل شده و به تولید داخلی و کارگران ایرانی ضربه میزند. برای جلوگیری از این آسیبها، سیاستهای ارزی باید به سمت تکنرخی شدن و شفافیت بیشتر حرکت کند تا فضای رقابتی سالمتری ایجاد شود