به گزارش گروه اجتماعی یکتا پرس، دورهی نوجوانی، دورهی بسیار حساس و سرشار از تغییرات است که این تغییرات را میتوان در دو دستهی کلی، فیزیکی و رفتاری گنجاند. موضوع دیر آمدن نوجوانان به خانه، یک موضوع بسیار مهم است، چرا که نوجوانان آگاهی زیادی از جامعه ندارند و ممکن است در برخورد با بعضی ناهنجاریهای جامعه آسیب ببینند. دیر آمدن نوجوانان به خانه، یکی از مشکلات بزرگ والدین است که آنها را همیشه نگران میکند. گاهی اوقات نگرانی و ترس والدین از دیر آمدن نوجوانان به خانه موجب برخوردهای نامناسب و تندی میشود که نه تنها اوضاع را بهتر نمیکند بلکه باعث دور شدن هرچه بیشتر نوجوانان از والدین میشود. در این شرایط نوجوانان ترجیح میدهند که بیشتر وقت خود را با دوستان بگذرانند و برای خلاص شدن از برخوردهای تند والدین دیرتر به خانه برگردند. البته دیر آمدن نوجوانان به خانه میتواند دلایل متفاوتی داشته باشد که در این مقاله قصد داریم شما را از آنها آگاه کنیم.
والدین باید قبول کنند که دور شدن فرزندانشان از آنها، وقتگذرانی با دوستانشان، دیر آمدن نوجوانان به خانه و ...، همگی رفتارهایی کاملأ طبیعی و مختص دورهی نوجوانی است. والدین هرگز نباید با این رفتارها مقابله کنند و بجنگند، زیرا با شکست مواجه میشوند و حتی ممکن است فرزندانشان را نیز از دست بدهند. متأسفانه گاهی اوقات برخی والدین با رفتارهایی مانند: همراهی نکردن با نوجوانان، دخالتها و یا گاهی عدم دخالت صحیح و به موقع، شرایط را بری خود و نوجوانشان سختتر و دشوارتر میکنند. والدین دلیل رفتارهای خود را نگرانی و ترس برای آیندهی فرزندانشان میدانند، اما باید به این موضع توجه کنند که فرزندانشان تا چه حد این نگرانیها را درک میکنند. والدین برای این که بتوانند نوجوانان خود را کنترل کنند باید ابتدا بدانند که روی چه مسائلی کنترل دارند و روی چه چیزهایی کنترل ندارند. والدینی که در کودکی هیچ قید و شرطی را برای فرزندانشان تعیین نکردند نمیتوانند در دوران نوجوانی نیز برای آنها قید و شرط تعیین کنند و یا این کار برای آنها بسیار سخت خواهد شد.
نوجوانان، حق این را دارند که با دوستان و یا اطرافیان خود بیرون بروند، اما زمان بیرون ماندن آنها بسیار مهم است. راهکار های متفاوتی وجود دارد که والدین می توانند با استفاده از آنها، بیرون ماندن نوجوانان را کنترل کنند و از دیر آمدن آنها به خانه جلوگیری کنند.
شما باید برای نوجوانان، یک زمان مناسب برای بیرون ماندن تعیین کنید، و نوجوانان وادار کنید که به آن پایبند باشند. نوجوانان باید یاد بگیرند که مسئولیت کارهای خود را قبول کنند، در نتیجه اگر در زمان معین شده به خانه نیایند، مسئولیت خود را زیر پا گذاشته اند.
همان طور که قبلأ هم گفتیم نوجوانی دورهی بسیار حساسی است به همین دلیل به حمایت بیشتر والدین، به شدت نیازمند هستند. والدین باید سعی کنند به جای نصیحت کردن بیشتر به نوجوانان گوش کنند. همچنین حس نگرانی خود را برای فرزندانشان توضیح دهند ولی نه در قالب نصیحت، زیرا نصیحت کردن بیش از حد باعث دوری نوجوانان از محیط خانه و خانواده میشود که یکی از علائم آن دیر آمدن نوجوانان به خانه است. والدین باید در روز زمانی را برای صحبت کردن با فرزندانشان اختصاص دهند ولی باید دقت کنند که زمان صحبت کردن بسیار مهم و تأثیرگذار است. مثلأ بعد از مدرسه زمان مناسبی برای صحبت کردن با نوجوانان نیست. نحوهی صحیح بیان مسائل بسیار مهم است اینکه چگونه و با چه لحنی مسائل را برای نوجوانان خود بازگو کنید اهمیت بسیار زیادی دارد. والدین باید نوجوانان خود را درک کنند و بدانند که نمیتوانند آنها را محدود کنند.
والدین متأسفانه در اکثر مواقع انتظار بدترین اتفاق را دارند و همیشه نگران آیندهی فرزندانشان هستند. بهتر است بدانید که افکار منفی شما در برخورد با نوجوانان ممکن است به رفتاری تبدیل شود که همیشه از آن میترسیدید. در این شرایط بهتر است به علایق فرزندانتان توجه کنید و آنها را به سمت علایقشان هدایت کنید.
بعضی از والدین به مسائل کوچک و بیارزش بیش از حد گیر میدهند یا در مواقع مشکلات بزرگ که باید واکنشی نشان دهند، سکوت میکنند. والدین باید قبل از برخورد با نوجوانان و تصمیمات آنها ابتدا دقت کنند که آیا آن مسئله برای فرزندشان مشکل جدی به وجود میآورد یا خیر، سپس با توجه به آن تصمیم بگیرند و اقدام کنند. اگر کاری که فرزندتان قرار است انجام دهد او را در معرض خطر قرار نمیدهد، دیگر سختگیری نکنید و اجازه دهید خودش تصمیم بگیرد. در برخورد با نوجوانان نه بیش از حد سختگیری کنید و نه این که او را کاملأ آزاد بگذارید. سعی کنید بین آزادی و پیروی کردن از شما تعادل ایجاد کنید. مثلأ برای آنها قوانین واضح و روشنی را تعیین کنید.
در مواردی، ممکن است مشاهده کنید که نوجوان، در حدی با جامعه آشنا شده است و می تواند ارتباط سالم با آن برقرار کند که بتوانید یک ساعت از محدودیت بیرون ماندن کم کنید. البته این امر ممکن است در مواردی مناسب نباشد و محدودیت ها در این حالت باید سر جای خود بمانند.
در صورتی که نوجوان در طولانی مدت، محدودیت ها را رعایت کرد و مشاهده کردید که توانسته است علت های محدودیت ها را درک کند، می تواند بیشتر با دوستان خود بماند. در نتیجه، نیازی نیست که همیشه محدودیت ها سر جای خود بمانند و باید گاهی به نوجوانان اعتماد کرد.
ممکن است برخی مواقع، رویداد هایی نظیر مسابقه فوتبال و یا یک کنسرت در زمانی خارج از زمان آزاد برای نوجوان وجود داشته باشند، و نوجوان نخواهد که آنها را از دست بدهد. در این شرایط، اگر ممکن باشد، والدین باید محدودیت ها را کنار بگذارند و اجازه دهند که نوجوان به آن رویداد ملحق شود. در صورتی که نوجوان نتواند در اینگونه رویداد هایی که دوست دارد، شرکت کند، آزرده خواهد شد و ممکن است حتی دیگر از محدودیت ها پیروی نکند.
انتهای پیام/
جوان ۲۳ ساله من همه شب تا ساعت ۲ و بیشتر بیرونه و من نگران حالشم و خواب کمی داره چون صبح ساعت۶ میره سرکاره جدیدا ورزش نمیکته و میگه هیچی لذت نداره با دوستاش مدام بیرونه من چیکار کنم لطفا بفرمایید.ممنونم