به گزارش گروه اجتماعی یکتا پرس، وقتی اسم بیماری می آید همه به یک چیز یا شرایط بد و ناخوشایند فکر می کنند که اغلب نیز خطرناک است. با این وجود بیماری هایی وجود دارند که در نگاه اول به شخص قدرتهایی فراانسانی می بخشند. با این وجود بیماری هایی وجود دارند که در نگاه اول به شخص قدرتهایی فراانسانی می بخشند و خیلی ها آرزو می کنند که کاش این بیماری ها را در خود داشتند.
سندروم ساوان یا ساوانتیسم (Savant syndrome) یک حالت بسیار خاص است که در افراد با ناهنجاری های عصبی رشدی مواجه هستند؛ برای مثال افراد اوتیسمی یا مبتلا به سندروم آسپرگر. افراد دارای این عارضه معمولاً استعداد بی نظیر و شدیدی در موسیقی، نقاشی، محاسبات ریاضی، نقشه کشی و یا ترسیم مدل های سه بعدی دارند. ساوان ها می توانند خیلی سریع محاسبات پیچیده سه رقمی را انجام داده و یا اسم روز یکی از هفته های سال را تنها با دانستن تاریخ روزانه آن به شما بگویند. برای مثال استفن ویلتشایر نقشه ای دقیق و باجزییات ار شهر لندن را تنها با یک بار پرواز بر فراز این شهر ترسیم کرد.
بسیاری از افراد ساوان ها را نابغه می نامند و بدون شک این افراد دارای استعدادهایی هستند که شاید به کره های دیگر تعلق داشته باشد. با وجود تمامی این استعدادها، چنین افرادی ممکن است دچار عقب ماندگی ذهنی یا هر گونه مشکل یادگیری دیگری نسبت به همسالان خود باشند. از نمونه های واضح ساوان ها می توان به شخصیت فارست گامپ یا ریموند ببیت در فیلم «مرد بارانی» اشاره کرد.
بیش یادآوری یا «Hyperthymesia» شرایطی است که در آن، شخص بسیاری از تجربیات گذشته زندگی خود را با جزییاتی کامل و باورنکردنی به یاد می آورد. در جهان تنها ۶۰ نفر با چنین ویژگی وحود دارند که می توانند جزییات کامل اتفاقات روزانه خود را بازگو کنند حتی روزهای دوران کودکی شان. آن ها می توانند خط به خط محتوای کتاب هایی که سال ها پیش خوانده اند را به یاد بیاورند و به راحتی اخبار هر روز سال های گذشته را برای شما بازگو خواهند کرد. افرادی که از این ناهنجاری رنج می برند نمی توانند خاطراتشان را به شکل غیرواقعی بیان کنند یا چیزهایی که دوست ندارند به یاد بیاورند یا عذابشان می دهد را فراموش کنند.
بیحسی مادرزادی یا Congenital analgesia حالتی است که در آن، شخص هیچ حس درد فیزیکی نخواهد داشت. این قدرت، سلامت روانی و ظاهر فرد را دچار مشکل نمیکند، تنها مشکل این است که فرد هیچ گونه دردی را احساس نمیکند. خطر این عارضه در این است که فرد مبتلا ممکن است متوجه بیماری که عامل درد است نشود.
این عارضه در کودکان خطرناک خواهد بود، زیرا ممکن است بدون احساس درد در حین بازی به خود صدمه زده، به چشم خود آسیب وارد کرده، زبان خود را گاز گرفته و یا متوجه شکستگی در استخوانهای خود نشوند.
علاوه بر این که برخی افراد هیچ احساس دردی ندارند، افرادی نیز وجود دارند که سرما را حس نمیکنند. برای مثال ویم هوف یک مرد هلندی است که سرماهای کشنده هیچ تاثیری بر روی او ندارد. وی به مدت ۱۲۰ دقیقه درون محفظهای از یخ شناور ماند، بدون هیچ لباسی به قله مون بلان صعود کرد و حتی در آب رودخانههای یخ زده هم شنا کرده است.
انتهای پیام/